Op reis in de kerstvakantie

Op reis in de kerstvakantie


Onze groepsreizen op een rijtje.

Themareizen

Themareizen


Wandelen en...

BOOTZ jongerenreizen

BOOTZ jongerenreizen


Anders Reizen voor jongeren van 18 tot 34 jaar

Missie Formidabel

Missie Formidabel


Ontdek onze gezinsreizen op missieformidabel.be

Samen, alleen op reis

Samen, alleen op reis


met Altero singlereizen

Stuur jouw foto's, filmpjes en verslagen naar ons.

Stuur jouw foto's, filmpjes en verslagen naar ons.


En wie weet verschijnen ze op deze site!

Solidariteitswandelreis op Lesbos - editie 2

Vorig jaar organiseerde Anders Reizen een Solidariteitswandelreis op het Griekse eiland Lesbos in samenwerking met de lokale organisatie Lesvos Solidarity.
Het doel van deze reis was tweeërlei : de plaatselijke bevolking een hart onder de riem steken en de vluchtelingenproblematiek terugbrengen tot een verhaal over mensen en mogelijkheden in plaats van een koude discussie over cijfers, aantallen en onmogelijkheden.
Ook dit jaar wordt deze reis geprogrammeerd (van 22 tot en met 29 juni).

Naar aanleiding hiervan spraken we met begeleider Steven Vertommen die een speciale band met het eiland heeft.

AR: Dag Steven. Hoe is de situatie op Lesbos nu ?
Nog steeds kritiek. 
2 jaar na het in werking stellen van de EU-Turkije deal zijn de opvangcentra op het eiland nog steeds overbevolkt en leven vluchtelingen, waaronder vele vrouwen en kinderen, nog altijd in mensonwaardige omstandigheden. Ondanks mooie beloften van de EU en de Griekse regering om de situatie te verbeteren. Volgens Human Rights Watch zitten er in totaal zo’n 13.000 mensen vast op de Griekse eilanden (Lesbos, Chios, Samos, Leros, Kos). Het beruchte Moria-kamp op Lesbos telt op dit moment een populatie van 5.500 inwoners. Waaronder zo’n 1.000 minderjarigen. Dit kamp werd opgericht om 2.000 mensen te kunnen opvangen. Vele mensen moesten deze winter in tenten slapen die niet aangepast waren aan de zware regens en de verraderlijke koude op het eiland. Gelukkig was de winter dit keer vrij mild. Vorig jaar eiste de harde winter 5 doden in het Moria kamp. Vanwege de slechte leefomstandigheden vallen vele kampbewoners ten prooi aan ziektes (vooral luchtweginfecties, mazelen…), psychische aandoeningen (na het trauma van de oorlog en de vlucht is er nog het bijkomende trauma van het opvangkamp, de nutteloosheid, de onzekerheid, de stress) welke soms lijden tot zelfmoord(pogingen) en het gevoel van onveiligheid en het totale gebrek aan privacy.

AR: Is er dan helemaal geen verbetering merkbaar?
Geen of veel te weinig. De autoriteiten beloofden begin december vorig jaar 5.000 mensen uit de meest kwetsbare groepen (vrouwen, kinderen, zieken) naar het vasteland over te brengen en tegen eind januari 2018 de toestand in de kampen te ‘normaliseren’. Maar de evacuatie naar beter uitgeruste kampen op het Griekse vasteland haalde nooit het vooropgestelde cijfer en werd gecompenseerd met méér nieuwe aankomsten vanuit Turkije (2.260 alleen al in oktober 2017). Bovendien verliep de procedure voor het overbrengen van vluchtelingen naar het vasteland zo chaotisch dat het zorgde voor meer stress en uitzichtloosheid in de kampen voor diegenen die achter bleven, want er was geen enkele logische lijn die men bij de selectie volgde. Een paar tenten in Moria zijn vervangen door containers en de plek is iets minder vuil en overbevolkt. Dat is de enige verbetering.

AR: Wat vindt de plaatselijke bevolking ervan?
Zij zijn de situatie meer dan beu. Zij zien met lede ogen aan hoe hun mooie eiland omgetoverd werd in een open gevangenis. Zij leven mee met de vluchtelingen die tragische situaties meemaken. Er zijn recentelijk enkele dodelijke ongelukken gebeurd waarbij jonge kinderen het slachtoffer werden: kinderen verdronken bij de oversteek van Turkije naar Lesbos, werden vertrappeld bij het verlaten van de overvolle vluchtelingenboten of werden aangereden bij het te voet oversteken van een drukke autoweg op weg naar het kamp... vreselijke zaken die niemand onberoerd laten en waar we in België niets van horen. Langs de andere kant is er ook woede omwille van de constante overlast: vluchtelingen wilden een schaap stelen en de eigenaar haalde zijn karabijn boven. De politie moest tussenbeide komen.  Gewassen verdwijnen. Olijfbomen worden beschadigd om te dienen als brandhout. Toeristen blijven weg. Uiteraard proberen sommige Grieken van deze hele situatie ook een graantje mee te pikken: luxueuze hotels nabij de hoofdstad Mytilini huisvesten mensen van Frontex en andere internationale organisaties. Bars en restaurantjes in Mytilini drijven grotendeels op NGO vrijwilligers, internationale medewerkers, journalisten en advocaten. De vluchtelingencrisis heeft niet iedereen windeieren gelegd en is een economische factor waar rekening moet mee gehouden worden. Helaas voor Lesbos is het economische effect voor het overgrote deel beperkt tot de hoofdstad en ervaren vooral de landelijke dorpen en het kleinschalige toerisme de negatieve gevolgen.

AR: Is er nog nieuws van Lesvos Solidarity en Mosaik?
Ja, daar valt gelukkig wél veel goed nieuws te rapen. Het PIKPA-Lesvos Solidarity-open refugee camp telt momenteel 102 inwoners. En het kamp bruist van de activiteiten nu de lente eraan komt. Er wordt getuinierd, gekookt, de gebouwen kregen een nieuw laagje verf en de kinderen worden creatief bezig gehouden. Er is ondertussen ook een PIKPA voetbalteam met een vrouwelijke Afghaanse topspeelster! Het Mosaik-vormingscentrum zag het aantal ingeschrevenen sinds zijn ontstaan 2 jaar geleden verdubbelen. Er worden taallessen, computerlessen, yoga-lessen en workshops georganiseerd voor mensen uit meer dan 20 landen. Maar nog steeds is de vraag groter dan het aanbod en is er een wachtlijst. Het atelier van Mosaik waar reddingsvesten omgetoverd worden in kleurrijke en handige tasjes, heeft nieuwe modellen uitgewerkt die binnenkort in productie zullen gaan. En misschien wel het meest in het oog springend is het geweldige kinderkoor bestaande uit vluchtelingen en lokale jeugd. Zij hebben onlangs opgetreden in het theater van Mytilini naar aanleiding van een zangwedstrijd. En ze hebben daar de concurrentie gewoon naar huis gezongen. Ze amuseerden zich zo geweldig op het podium dat de vlam oversloeg naar het publiek en het werd daar een weergaloos zangfeestje. Iets anders om naar uit te kijken is de officiële opening van het restaurant ‘NAN’ in het centrum van Mytilini. Het wordt een restaurant gerund door vluchtelingen uit het PIKPA-kamp met gerechten uit hun thuisland.

AR: Heb je nog iets gehoord van de deelnemers aan de vorige Solidariteitsreis, heeft de reis hen iets bijgebracht?
Dat denk ik wel. Niet dat dit per se hoefde. Ter plaatse hebben we vooral op korte tijd heel veel indrukken opgedaan en mooie wandelingen gemaakt. Lekker gegeten ook en genoten van zon, zee en de prachtige natuur. Maar er is een band blijven bestaan tussen ons en de mensen op Lesbos die we ontmoet hebben. Zonder dat dit vooraf gepland of voorzien was. Onze groep heeft zich na de reis ingezet om ‘ons verhaal’, onze gezamenlijke ervaringen, wereldkundig te maken en aandacht te vragen voor de problematiek daar en de positieve dingen die mensen kunnen bereiken als ze de handen in elkaar slaan. Karel en Martine stonden op de geschenkenbeurs in Halle, Jeanne en Rika op de alternatieve kerstmarkt in Leuven en ikzelf op de Reismarkt in Brugge om tasjes te verkopen ten voordele van Mosaik. Magda haalde heel wat sponsorgeld op voor Lesvos Solidarity en verkocht tasjes bij verschillende gelegenheden in haar thuisbasis Dilbeek. De rest van de groep sponsorde door tasjes te kopen en te verkopen in eigen kring. En bij mijn reizen naar Lesbos vorig najaar en in februari zorgden deelnemers ‘die andere mensen kennen die mensen kennen die…’ voor heel wat materiaal (o.a. medicijnen, vrouwenondergoed en voetbaltruitjes) waar men bij Lesvos Solidarity heel blij mee was toen ik de spullen daar afleverde.

AR: En de volgende Lesbos Solidariteitsreis, wat zal die brengen?
We volgen hetzelfde programma als vorig jaar. Maar wat ervaringen en ontmoetingen betreft, ligt natuurlijk alles open. Ik blijf de actualiteit volgen en sta in nauw contact met de mensen daar. Ik ben er nog altijd van overtuigd dat deze reis nodig is en mensen positief kan beïnvloeden. Wie weet zitten er ook enkele politici tussen de deelnemers deze keer en bezorgt de reis hen een ‘mindshift’  ;-)

AR: Veel succes ermee!

TV-tip: NPO2 , woensdag 14 maart om 23u20: De Deal    Over de balans die wordt opgemaakt na 2 jaar EU-Turkije deal door o.a. de architect ervan , de Oostenrijker Gerald Knaus.

Interessante links:
https://www.hrw.org/news/2018/03/06/greece-13000-still-trapped-islands
https://www.mo.be/nieuws/nog-altijd-13000-vluchtelingen-vast-op-griekse-eilanden 
https://www.mo.be/reportage/vluchtelingen-op-griekse-eilanden-zinken-weg-in-uitzichtloosheid 
http://rsaegean.org/stopthetoxicdeal-reception-conditions/
https://eenvandaag.avrotros.nl/item/gerald-knaus-de-man-naar-wie-europa-luistert/ 
Je kan alle activiteiten van Lesvos Solidarity en Mosaik volgen op Facebook : https://www.facebook.com/pikpalesvos/