Op reis in de kerstvakantie

Op reis in de kerstvakantie


Onze groepsreizen op een rijtje.

Themareizen

Themareizen


Wandelen en...

BOOTZ jongerenreizen

BOOTZ jongerenreizen


Anders Reizen voor jongeren van 18 tot 34 jaar

Missie Formidabel

Missie Formidabel


Ontdek onze gezinsreizen op missieformidabel.be

Samen, alleen op reis

Samen, alleen op reis


met Altero singlereizen

Stuur jouw foto's, filmpjes en verslagen naar ons.

Stuur jouw foto's, filmpjes en verslagen naar ons.


En wie weet verschijnen ze op deze site!

Dirk in de Russische Altai

Naar het basiskamp

We vertrekken ‘s nachts naar Gorno-Altaisk. Het is een nachtvlucht (4 uren), maar door het tijdsverschil landen we er rond 08:40. Omdat ik de enige van de groep ben die op Gorno-Altaisk vlieg, word ik opgewacht met een bordje “Dirk”. Dan vertrekken we voor een rit van 470 km naar het basiskamp in Tuyngur. De eerste 200 km langs de Tsjoejatrakt (een weg die van Novosibirsk naar Mongolië loopt om via Islamabad uiteindelijk te stoppen in Karachi, Pakistan) gaan vlot. We volgen een tijd de rivier Katoen in een prachtig landschap.

 

De Katoen is voor de Altai wat de Schelde is voor Antwerpen. Bij de stad Biisk komt ze samen met de Bieja om dan de Ob te vormen en na 5410 km in de Karazee uit te komen.


Putjesweg

Na de lunch in een wegrestaurant draaien we westwaarts en moeten we nog 270 km over gravelroads met putten, Afrika waardig. Het weer is prachtig, blauwe lucht en zo’n 26°C graden. Bijna op de bestemming moeten we langs een politiepost voor een speciale toelating om hier in de grensstreek (met Kazakstan) te mogen trekken. Anders Reizen weet de plaatsjes wel uit te zoeken!

Rond halfvier komen we aan in Tyungur en in Visotnik, het basiskamp, maar in feite een goed uitgebouwd toeristisch complex met hotelvoorzieningen, campingplaatsen, banja, bar, enz..

Een paar paarden

Ik maak kennis met mij 7 Russische vrienden voor de volgende 10 dagen: Olga, Andrei, Vasili, Masha, Anna, Simion en Elena. En Anja, onze gids. Anja is een frêle jonge vrouw en ik vraag me af hoe zij met haar loodzware rugzak de tocht gaat maken. Ik hef hem even op en hij is zeker 5 kg zwaarder dan die van mij. En ik zie er al tegenop! Zeker na de discussie over de bagagepaarden... Ik had voorgesteld om minstens 3 bagagepaarden mee te nemen voor onze groep van 8 wandelaar plus gids, maar het resultaat is anders. Ik ben er nog niet uit of het machogedrag was of om financiële redenen, maar enkelen willen geen paarden en alles meeslepen. Potten en pannen inbegrepen! Gelukkig komen we tot een compromis en nemen we 2 lastpaarden mee, begeleid door een local, Slava.


Rafting

Op 4 september begint de trektocht. Een eerste dag van 18 km, met een hoogteverschil van 660m. De paarden worden beladen met het gemeenschappelijke gerief, voeding, de tenten en er kan nog wat van onze persoonlijke bagage bij. Ik geef mijn slaapzak. Er is een mogelijkheid om het eerste gedeelte van 10km te raften over de Katoen, om dan bij de monding van de Ak-Kem rivier aan te sluiten bij de groep. Ik besluit deze optie te nemen, als enige van de groep, en kan enkele uren later vertrekken omdat we de wandeltocht van 8 uren afleggen in 2 uur. Bij de monding vervoeg ik de groep en trekken we nog een 8 tal kilometer verder naar onze kampeerplaats. Het weer is blijft schitterend! Lekker warm overdag maar erg fris ’s avonds.

Nazomergevoel

Vandaag gaat het van de monding van Orokta in de Akkem, waar we kamperen, naar de bron van de Tukhman op 2000m. Gedurende de route verandert de dichte taiga geleidelijk over naar alpine vegetatie met zicht op de sneeuwtoppen. Altai heeft een prachtige zomer gehad. Het was er lange tijd erg warm maar ondanks dat het nog steeds warm is, kleuren de bomen al geel en heerst er een herfstgevoel. We wandelen 7 uur voor 14 km en overbruggen een hoogteverschil van 900m. Het doet dan ook deugd als we de tenten opzetten en koken op het kampvuur. ’s Avonds komen er wolken opzetten, een aanzet voor verandering van het weer? ’s Nachts is het erg koud. We zitten ook op 2000m hoogte. Anja, de frele gidse, doet het verbazend goed. Doordat de groep zo divers is blijft ze bij de laatsten om dan even later bij de eersten de lunchplaats aan te wijzen, alhoewel die enkele kilometers voorop lopen.


Geen rust in Rusland

Het is ’s morgens bewolkt maar nog relatief warm. We vertrekken voor een tocht van 20km naar het Kyulduayra meer. Het gebied waar we doorheen trekken varieert van dag tot dag. Open vlakten, taiga achtige gebieden, bossen, hellingen en steile afdalingen die door de Russen niet zigzag genomen worden, zoals in Zwitserland, maar min of meer recht omhoog en terug omlaag!

Hoogteziekte

Vandaag een korte werkdag van 10 kilometer en het is de bedoeling dat we nog een uitstap maken naar een waterval. Ik was wat ziek vorige nacht en voel me slecht. Ik installeer de tent en val in slaap, terwijl de rest naar de waterval gaat kijken in de gietende regen. Ik kan zo wat recuperen en kan ’s avonds al terug iets eten. Hoofdpijn en diarree. Onze Altaise vriend die voor de paarden zorgt, geeft me als diagnose “hoogteziekte”. Ik krijg een pilletje en ik moet toegeven dat het de volgende dag veel beter gaat. Komt het door het pilletje of heb ik gewoon gerecupereerd? De regen is opgehouden, maar de anderen van de groep zijn doorweekt teruggekeerd. Schoenen, jassen drogen aan het haardvuur. De sfeer zit goed.


Een gemiste kans

Er volgt nu een zware dag van 15 km, waarbij we over een pas van 2300m gaan, gevolgd door een lastige daling die de knieën op de proef stelt. Mist, regen en wind. Spijtig. We zouden nu een goed zicht op de Belucha moeten hebben, maar zijn soms al blij dat we elkaar op 10 meter afstand kunnen zien.

 

De Belucha is met zijn 4506m de hoogste berg van Siberie en ligt op de grens met Kazakstan.


Banja!

Het einddoel van deze dagtocht is een berghut aan de rivier Ak-Kem. Hier is ook een café en een banja. “Banja”, of bad, is het toverwoord en maakt dat de groep gemotiveerd is, zodanig zelfs dat we unaniem beslissen om 3 uur banja te reserveren. Ik dacht dat het de bedoeling was om dames en heren apart elk 1,5 uur te laten baden, maar mijn Russische vrienden en vriendinnen duiken allemaal samen 3 uur in de hitte. We slapen allemaal samen in de berghut, erg krap met 8, maar het lukt. Er zijn meerdere ruimtes, en ook meer wandelaars dan ik had verwacht, maar we kunnen onze tenten en slaapzakken toch laten drogen en dat is belangrijk.

We blijven nog een nacht is Ak-Kem en maken een dagwandeling naar een meer, enkele kilometers verderop. Rustig en ontspannen. Het weer klaart op en we krijgen de zon te zien, met prachtig zicht op de Belucha en omgeving. Dit maakt de mist van gisteren wel goed.

Een nieuwe test

We vertrekken uit de berghut Ak-Kem via de Karatyurek pas op 3060m naar de Ceder glade op 2200 m. De Ak-Kem valei laten we achter ons. Ook de Belukha (of Belucha/Beloecha) en de meren verdwijnen uit het zicht. De klim naar de pas is een nieuwe test. Er ligt hier meestal sneeuw.  Dat voelen we ook: snijdende wind, sneeuw en regen. Na de pas dalen we naar de parallelle Kucherlinsky valei. We overnachten op een open plaats in het bos. Een tocht van 15 km met een hoogteverschil van 1000m.

Bokrijk

We moeten snel de tenten opbreken want het begint te regenen. Dit zal de hele dag blijven duren. We trekken nu naar het Kucherlinskoye-meer, 13 km verderop. Het is een erg mooi meer, maar doordat we volledig verkleumd zijn, zoeken we onderdak in een nabijgelegen “vakantiepark” met bungalows voor 5 of 3 personen. Ik waan me in bokrijk, met lemen houtkachels en dito bedden en wc’s. We moeten ons hout zelf bijeen sprokkelen en hout klieven. De kachels worden gloeiend warm gestookt en we kunnen erop koken. Elektriciteit en verlichting is er niet, maar het is warm en we klagen niet.

Communicatski

Vandaag vatten we de terugtocht aan naar het basiskamp van dag 1. De totale afstand is 47 km en we doen dat op 2 dagen. Het is wat droger en op het einde van de dag zien we even de zon. Op de voorziene kampplaats is er ook een verlaten berghut met kachel. De slaapzaal is kaal en ik zet liever de tent op. Simion komt er ook bij liggen. Na een tijdje kan ik het niet harden van de koude en besluit toch te slapen in de barak. Ondertussen koken we en wordt er gekletst aan de kachel.

De russen zijn enorm communicatief, kletsen continu en dat aan een snelheid... niet te geloven! Het is voortdurend een gehakketak van de ene naar de andere gevolgd door replieken van de ene en een andere. Ik denk dat mijn hoofdpijn van enkele dagen geleden daarmee te maken had. Proberen te volgen wat er gezegd wordt, of tenminste te begrijpen waarover ze het hebben, lukt me in, 75% van de tijd, en hiervan versta ik alles in zo’n 25%. Van de overige 25% versta ik niets en moet ik vragen om het nog eens te zeggen of me uit te leggen waarover het gaat. Leuk!

Zon op de terugweg

Laatste dag van de trekking en het weer klaart op. De zon komt erdoor, je moet toch wel durven! We leggen vandaag 25 km af tot aan Vysotnik, het basiskamp van dag 1. Onderweg zien we een grot met Petrogliefen. 

 

Conclusie

De trekking met Anders Reizen zal lichter zijn. Meer bagagepaarden is zeker een must!
Door het slechtere weer waren de wandelingen extra pittig. Gelukkig plant Anders Reizen deze reis in de zomer en zal dit veel aangenamer zijn. Ook zal Anders Reizen nog werken aan de verplaatsingen. Deze kunnen korter en meer verspreid.


Het oordeel van Anders Reizen

Dankzij de prospectiereis van Dirk hebben we het programma, het transport en de logies nog kunnen bijschaven en op deze ongewone bestemming een prachtige wandelreis samenstellen waarvan we zeker zijn dat ze voldoet aan de kwaliteitseisen van Anders Reizen. En als jij, net als Dirk en ons, even enthousiast bent over deze nieuwe bestemming, surf dan gauw naar de webpagina van deze reis.

Dirk, enorm bedankt dat we mochten meegenieten van jouw avontuur!